سر خط خبرها
اصل بهای تمام شده

 

طبق اصل بهای تمام شده، مبادلات حسابداری در تاریخ وقوع به بهای تمام شده در دفاتر ثبت می‌گردند. منظور از بهای تمام شده هر دارایی، ارزش مبادله‌ای نقدی آن در تاریخ تحصیل است. پرداخت‌های اضافی به علت خریدهای نسیه و مدت دار جزء بهای تمام شده دارایی محسوب نمی‌گردند. به مرور زمان که ارزش داراییها تغییر می‌کند، این تغییر ارزش، در بهای ثبت شده دارایی بی اثر می‌باشد. بهای تمام شده که گاهی « بهای تمام شده تاریخی » نیز نامیده می‌شود دو نارسایی دارد:


الف – تغییرات ارزش داراییها در طول سالهای متمادی در نظر گرفته نمی‌شود.


ب – چون داراییها در طول سالهای متفاوت خریداری می‌گردند و مقیاس اندازه گیری بهای این داراییها پول می‌باشد و از طرف دیگر، ارزش پول دائماً یکسان نمی‌باشد، لذا به دلیل اختلاف در مقیاس اندازه گیری، جمع کردن یک دسته از داراییهایی که در طول سالهای متفاوت خریداری شده اند، خالی از اشکال نمی‌باشد.

 

اما با وجود همه نارسایی‌های فوق، به دلایل زیر، هنوز بهای تمام شده تاریخی مبنای ثبت و گزارشگری قرار می‌گیرد:


الف – بهای تمام شده، بر تخمین و ارزیابی مبتنی نبوده بلکه واقعی، قابل اندازه گیری و قابل اتکاء است.


ب – بهای تمام شده تاریخی در زمان تحصیل، نشان دهنده ارزش متعارف دارایی در آن تاریخ است.


ج – بهای تمام شده تاریخی، قابل رسیدگی و رد یابی است.

 

کد خبر: 9798
تاریخ انتشار: 17:26:00 ,سه شنبه, 24 بهمن 1396

نویسنده مطلب
محسن عسکری
محسن عسکری هستم مدیر ارشد سایت،متولد 1366 کارشناس حسابداری و امور مالی. امیدوارم مطالب این وب سایت برای شما مفید واقع بشه و خوشحال میشم نظرات خودتون رو در مورد این پست در قسمت نظرات با من درمیون بزارید در صورت هرگونه سوال یا ابهام مطرح بفرمایید پاسخ خواهیم داد
برچسب ها
نظر شما

سایت حسابدار دات نت از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر: