اینجا یک کنج دنج و خلوت برای گاه و بیگاهای من است که از ههمهه ی روزهایم به آن پناه می آورم، تشویشم را اضطرابم و آتفشان درونم را آرام آرام در قالب کلمات به دنیای بی انتهای مجازی تزریق میکنم تا مانند یک معتاد بخت برگشته بعد از استعمال مواد ساعتی هم که شده آرام بگیرم و احساس سبکی را به تمام وجودم هدیه کنم.مخاطبانم هرازگاهی دلیل جملاتم حرفهایم طعنه های سرد و شکننده ام میباشند میدانم خو گرفته اند به این عدم ثباتی که گاهی خودم را نیز نشانه میرود.


آهای "تو"
از اینجا که میروی
دست
ودل
و دامان
و دهانت را آب بکش
تا حرفهای چسبناک ما
پاگیر
و دلگیر
و دامنگیرت
نکند یک وقت...


صفحه اصلی

ARCHIVE

شهريور 1394
مرداد 1394
تير 1394

پیشنهادی

نقطه چین های ذهتم
ایمار پسر مشروط
مــــاه من
طنزهاي ارمغان زمان فشمي
ابراهیم میری

آمــار وبلاگ

 امروز : 1
دیروز : 3
ماه : 9
ماه قبل : 73
سال : 1332
سال قبل : 0
کل : 1349
اطلاعات سايت:
اخبار :7
  نظرات : 4
خروجي rss
كاربران:
اعضا : 1
  كاربران آنلاين : 1